Er was slecht weer voorspeld, maar dat valt reuze mee als wij om kwart over zes van start gaan. Henk en Hans leiden ons vandaag over de zuidelijke afsplitsing van de Zebru-ferner naar de Passo della Miniera. Op de pas hebben we een prachtig uitzicht, zodat we eindelijk eens wat foto’s met vergezichten kunnen maken.
Uitzicht in ZO-richting vanaf de Miniera-pas
De afdaling is een beetje lastig over de steile morene. Zonder dat er al te veel vallen komen we op de Vedretta della Miniera, of tewel de Miniera gletsjer. We lopen langs de voet van de prachtige König-Spitze (= Gran Zebru), over de Vedretta del Gran Zebru richting Casati-hut. De laatste driehonderd meter gaan over een veel belopen maar o-zo steil paadje omhoog. We komen met flinke tussenpozen aan in de hut. De Casati-hut ligt op 3254 meter hoogte, alwaar de wind is opgestoken en het buiten flink is afgekoeld. Na een half uurtje gaan we om 13.00 uur weer van start met de tweede etappe: op naar de Zufallsspitze en de Monte Cevedale. Het wordt sneeuwstampen in een flink tempo, totdat we na een flinke tijd onderaan de topgraat van de Zufallsspitze komen. Nu wordt het echt leuk! Flink rotsklimmen en hier en daar een prachtige sneeuwgraat leiden ons naar de top. Bij mij is af en toe echt even de pijp leeg, maar wanneer Tom weer eens een flinke ruk aan het touw geeft put ik weer wat energie uit de tenen. Eindelijk zijn we op de top, met een heus kruis. Gerhold gaat er even aan hangen en dondert bijna met kruis en al de diepte in: het staat dus gewoon los.
Na wat fotootjes en wat drinken dalen we af. Via wat rotsen en een sneeuwveldje komen we weer in stijgend terrein terecht. Stampen maar en je loopt zo de Cevedale op (3769).
Aan de 545 meter dalen door de mist komt heus een eind en om half vier bereiken we voldaan de Cassati-hut.
