Jan heeft slecht geslapen. Een poging om achterin de stationwagen te slapen mislukte en ik tref hem weer aan in de bijrijderstoel. Na het ontbijt rijden we naar Cogne, waar Jan bij de apotheek zonder doktersrecept heel eenvoudig wat extra medicijnen kan krijgen.
Aangezien de vooruitzichten voor vandaag redelijk gunstig zijn rijden we naar Pont.
Parkeerplaats in Pont
Om 12.30 uur bellen we naar de Refugio Vittorio Emanuele om twee slaapplaatsen te reserveren en beginnen aan de wandeling naar deze hut. Op een gegeven moment begint het toch te rommelen en komen we zowaar in een regenbui terecht. Regenjas aan en na drie passen zien we de hut al liggen.
Uitzicht vanuit de hut op de Ciaforon en de Becca di Montciair
Er zijn nu niet zoveel gasten in de hut. We kunnen maximaal drie nachten blijven, want in het weekeind barst het hier van de Italianen die de Gran Paradiso op willen.
Vittorio Emanuele II
Het eten wordt hier bereid door de broer van de vieze kok uit Sesamstraat: compleet met vies schort, peuk in de mondhoek en regelmatig jeuk aan de naad.
De spaghetti als voorafje smaakt wel goed, maar de schnitzel is even taai als een D-schoen. Het appelgebak als toetje gaat er gelukkig wel weer in.
De vooruitzichten voor morgen zijn ongunstig: onweer.
