Om een uur of tien gaan we vanuit Argentière met de kabelbaan naar Lognan, dat op ca. 1950 meter hoogte ligt. We lopen een paadje omhoog en komen bij de Glacier d'Argentière.
Chardonnet vanaf Glacier d'Argentière
Op dit gedeelte is het een heel apere gletsjer. Voor die niet-bergsporters: 'aper' betekent dat de gletsjer nogal wat spleten vertoont.
Het is een schitterend gezicht. Een stukje hoger gaan we de gletsjer op, zoals omschreven in het klimgidsje. Dat kost veel tijd. Je kunt beter langs de gletsjer lopen.
Aiguille Verte
Na een half uur klauteren we de morene weer op. Op een gegeven moment doemen er een aantal stalen trappen op, die vastgemaakt zijn aan steile rotsen. Beetje 'Kletterstiege'dus. Al gauw daarna komen we op ca. 2500 meter hoogte op een punt waar we de gletsjer weer op kunnen. Wij gaan netjes aan het touw, omdat er op grote stukken nog flink wat sneeuw op de gletsjer ligt.. Zo niet de meeste Fransen die wij tegenkomen: ze lopen rustig los en springen zo af en toe over een zichtbare spleet.
Balkon Réfuge d'Argentière
In de middag komen we bij de Réfuge d'Argentière aan. Deze houten hut moet onder architectuur zijn gebouwd en ligt in een schitterende omgeving: natuurlijk de gletsjer, omringd door onder andere Aiguille Verte, Les Courtes en Les Droites.
Les Courtes en Droites
's Ochtens had ik nog gebeld voor een reservering, maar toen kreeg ik een antwoordapparaat. Ingesproken natuurlijk. We hebben een plaatsje, maar dat is niet meer dan logisch, want er zijn maar ca. 15 gasten.
's Middags zitten we rustig buiten te genieten van de zon en de onvoorstelbaar overdonderende omgeving. Zo nu en dan druppelen er gasten binnen. Bij elkaar opgeteld nog vijftig !
's Avonds eten we met één bil anderhalf uur op een krukje. Prima huttenvoer: veeeel soep, rijst met gekookt stuk varken en perzik met slagroom toe.
Om ongeveer negen uur mijn plekkie in het lager opgezocht in de kamer 'Les Courtes', plek nr. 4. We liggen er hutje mutje, veel gesnurk en gesmoorde scheten.
