Om vier uur 's ochtends ontbijten we en om vijf uur gaan we met het Petzl-lampje op het hoofd op pad richting Aiguille d'Argentière. We lopen niet onderlangs de 'Glacier du Milieu', maar klimmen een groepje na dat meer aan de rechter zijde een ijswandje omhoog klimt. Vervolgens traverseren we naar links en klimmen we verder omhoog. Het is inspannend werk, maar de indrukwekkende omgeving is alleen al de inspanning waard.
Aiguille Verte vanaf Glacier du Milieu
Glacier du Milieu
De gletsjer barst van de spleten die we vakkundig omzeilen of overspringen. Op een gegeven moment zien we aan het einde van de gletsjer een steile wand opdoemen, of beter gezegd: de gletsjer loopt gewoon echt steil omhoog. Volgens de klimgids is het ca. 50 graden. Als je er eenmaal op naar boven loopt, aan het jorte touw, gaat het prima. Er ligt een laag sneeuw en hagel op het ondeliggende ijs. Hoe stabiel is dit ? Nu in ieder geval prima, alhoewel we twee Fransen zien omdraaien, omdat er één van de twee bang werd.
Des te hoger we komen, des te moeilijker ik het krijg. Jan sleept mij gewoon omhoog en uiteindelijk staan wij op 3902 meter.
Jan op de top van de Aiguille d'Argentière (3902m)
Stukje van de gelopen route
Nog een stukje van de route
Ronald op de top van de Aiguille d'Argentière (3902m)
We nemen snel een paar foto's en een slok water, om vervolgens weer af te dalen. Dezelfde weg via de zuid-west wand weer terug. Hij ligt nog wel in de schaduw, maar de omgevingstemperatuur neemt gestaag toe.
De afdaling is in gang gezet
We komen echter zonder een centje pijn weer beneden. Om ca. 13.00 uur zijn we weer in de hut, eten wat en laten de finale van het WK-voetbal voor wat het waard is en lopen door naar beneden.
Réfuge d'Argentière
Ik heb mij volgepropt met jam, hardkecks, snickers en voel mij weer iets beter. Lopen, lopen, lopen. Het gaat best wel goed. Weer via de gletsjer, de morene, de steile trappen en veeeeel lange paden eindelijk om 16.30 uur bij de lift. De laatste lift gaat om 17.00 uur, dus we zijn op tijd.
Vandaag 1130 meter gestegen en 1900 meter gedaald. Vooral de lange afdaling zorgt voor een aantal blaren.
In 'The Office' nemen we een biertje, om vervolgens weer de tent op te gaan zetten. 's Avonds in de 'Serac' natuurlijk weer hetzelfde menu.
