Om 01.50 uur gaat de wekker af en gaan we snel ontbijten. Dit is een belangrijk punt van de dag. Goed drinken en vooral veel jam en brood eten. Gewoon extra veel jam, dan valt het weken oude brood best te consumeren. Het motortje moet goed blijven draaien vandaag.
Wij duiken als eerste de donkere nacht in met de Petzl-lampjes op ons hoofd. Jan heeft zo'n nieuw exemplaar met LED's. Een stuk lichter en ongetwijfeld uitstekend geschikt om een boekje te lezen in de tent, maar het geeft echt te weinig licht bij het speuren naar de goede weg. We zitten dan ook al rap fout, ondanks de gisteren gemaakte verkenning. We zien de Fransen lopen en komen zo weer op het goede spoor en al spoedig op de gletsjer. Daar binden we ons aan het touw en doen de stijgijzers onder. In het begin van de gletsjer is er nog geen sneeuw. Diverse waterstroompjes zoeken hoorbaar hun weg naar beneden. Dit is een uitloper van de gletsjer die langs de Moinegraat stroomt.
Na een kleine morenerug komen we op een grotere gletsjer. De Fransen lopen veel te ver naar rechts. Wij kiezen een route links omhoog, zoals in het klimgidsje staat aangegeven.
Het is een steile gletsjer, maar de weersomstandigheden zijn prima. De maan komt er zelfs bij en een paar uur later kan de hoofdlamp af, als de hemel wat licht begint te worden.
We traverseren halverwege de gletsjer wat naar rechts en gaan richting Col de la Tour des Courtes. Het wordt steeds steiler en zakken af en toe door de sneeuw heen. Ook zien we diverse restanten van kleinere lawines die de afgelopen dagen naar beneden zijn gekomen. Om een uur of negen bereiken we een punt van 3750 meter, net boven de col.
Op 3750 m hoogte bij de Col de la Tour des Courtes met uitzicht richting Mont Blanc
Grandes Jorasses en Rochefortgraat vanaf Col de la Tour des Courtes
Les Droites vanaf Col de la Tour des Courtes
Het is nu toch wel koud geworden en er staat een stevige wind. We hebben er 6,5 uur opzitten, terwijl de klimgids een uur minder aangeeft. Verder verslechtert de sneeuwconditie en we zien in de verte dat er slecht weer op komst is.
Al met al, we besluiten om terug te gaan, terwijl we zien dat de Fransen nog de west-top van 'Les Courtes' aan het bedwingen zijn. Dat kost ze overigens veel moeite.
We maken enkele foto's en proberen te voorkomen dat er niet teveel wegwaait als we de rugzak openen. De schade blijft beperkt tot een lenzendoekje en een labellostiftje.
We vragen ons af hoe de terugtocht zal zijn. Een honderden meters steile gletsjer afdalen, terwijll de sneeuwconditie zienderogen achteruit gaat door de zon, is niet het beste vooruitzicht. Toch is dat te prefereren boven het alternatief: de Tour des Courtes afmaken. We weten dat de tijd die daarvoor nodig is veel te lang is en de afdaling bij de Col des Cristeaux zo mogelijk nog lastiger is.
Op onze stijgijzers beginnen we de afdaling. We zijn aangebonden aan het korte touw. Mocht er één uitglijden, dan moet de ander hem direct houden. In de praktijk heb je eigenlijk alleen maar last van het touw, en als er één valt dan is het maar de vraag of de ander wel kan voorkomen dat de valler enige valsnelheid bereikt. Zo niet, dan liggen we allebei in no-time beneden.
Op sommige minder steile stukken zakken we diep weg in de sneeuw, op andere steilere stukken zakt toch minimaal je voet weg.
We struinen zo de helling weer af en eten wat op een minder steil stuk. Uiteindelijk komen we weer op het vlakke deel van de gletsjer en om een uur of 1 (of 2 ??) zijn we weer in de Couvercle-hut.
Het was een prachtige tocht: 's nachts klimmen, oriënteren in het donker, onvermoedde condities en een besluit om terug te gaan.
's Middags wordt het slecht weer: regen, mist, complete white-out etc. De Fransen zijn er nog steeds niet……
Ook drie engelse klimmers ontbreken nog. Uiteindelijk komen ze allemaal rond een uur of acht weer binnen, als wij al klaar zijn met het eten. De fransen hebben 17,5 uur gedaan over de route die wij ook van plan waren en eigenlijk in 9,5 uur te doen moet zijn.
