Prachtig weer ! We kunnen het hast niet geloven. In de loop van de nacht is de wind gaan liggen. Wel komt er wat mist opzetten uit het dal, maar om half acht gaan we toch richting de Passo Bellavista.
(Piz Spinas en Piz Palü)
Ik voel mij niet zo goed: beetje hoofdpijn en misselijk. Dat vertaalt zich in een te laag tempo, maar na een uur komen we toch op de pas. De bergschrund (= spleet tussen gletcher en de pas) hebben we daarvoor in stijl genomen.
Op de pas komen we zes duitsers tegen die de nacht hebben doorgebracht in een zelf gemaakte iglo. Het was -15 °C vannacht, maar zes duitsers in een veel te kleine iglo bevriezen niet zo snel. Als het gisteren eens wat minder mistig was geweest hadden wij ze in 'ons'bivacco gehad.....
We gaan de Piz Spinas op, maar ik geef al gauw op, omdat ik mij niet lekker voel. Jan gaat door en ik ga terug naar het bivacco. Behalve de bergschrund is er op de gletcher niets te vrezen, dus dat kan makkelijk.
Ik kijk nog hoe Jan het doet en zie dat hij op een gegeven moment niet verder komt. Ik wacht onder aan de pas en geef hem de tip om dan maar de Bellavista te doen. En dat doet 'ie. Vanaf de gletcher, en later vanuit de hut, zie ik Jan de lange graten en de drie toppen besteigen. de hoogste is 3929 m hoog. Om ca. 13.30 uur is hij weer terug in het bivacco.
(10.38 uur: Jan staat op de top. Kijk maar goed, het is die kerel met die blauwe trui en twee zweetdruppeltjes op z'n voorhoofd)
(The return of the Yeti)
Nu voel ik mij steeds slechter worden en we besluiten om af te dalen naar de refugio Marinelli.
We volgen deels ons oude spoor en deels het spoor van twee touwgroepen die vanochtend naar boven zijn gelopen richting Passo Bellavista. We maken minder omwervingen dan op de heenweg en zijn om 17.30 uur weer in de refugio Marinelli.
Er zijn slechts acht gasten ! Net voor het eten voel ik mij weer wat beter en besluit om mee te eten: soep, rosbief + aardappels en taart toe.
