Om ca. 7 uur ontbijten we. De weersvoorspelling is goed, maar buiten is er een sterke bewolking, mist, regen en af en toe een donderslag. Het klaart echter op en om 09.45 gaan we weer op pad. Volgens de huttenwaard is het de komende dagen in ieder geval goed weer. Het bivacco Pansera is ons doel en dat is volgens hem goed te bereiken, maar onderweg zijn wel veel gletcherspleten.
We lopen naar boven en komen bij een meertje. Daarvandaan kan je naar Refugio Marco en Rosa lopen, maar nu even niet. Het laatste deel bestaat uit een steile rotswand waardoor een via ferrata loopt. Deze is echter onlangs door steenslag verwoest. Nu loopt de route helemaal via het Bella Vista terras.
Wij doen de stijgijzers onder en gaan de gletcher op. Goed links aanhouden, zoals in het boekje staat.
Inderdaad, we komen veel spleten tegen, maar die weten we te omzeilen of over te springen. In het laatste deel van de gletcher zitten echter zo veel spleten dat we meerdere keren volgens ons eigen spoor moeten terugkeren om een andere weg door dit doolhof te zoeken. Uiteindelijk lukt dat en komen we bij het bivacco aan.
Bivacco Pansera (3550 m) is twee jaar geleden door klimmende studenten van de Yeti-club (http://yeti.oli.tudelft.nl/cgibin/public.pl) uit Utrecht opgeknapt, in samenwerking met de NKBV en de CAI. Er zijn vier slaapplaatsen en er is een vijfde te maken door een bed in het zitgedeelte te schuiven.
We maken veel foto's, want het uitzicht is grandioos. Om aan drinkwater te komen smelten we sneeuw in een pannetje of met de door Yeti dit jaar geïnstalleerde sneeuwsmelter (zonnewarmte). Met de schep die naast de deur hangt schep je wat sneeuw op een gebogen aluminium blad. De zon doet de rest.
's Avonds eten we ieder een instant maaltijd en vullen de flessen voor morgen.
Jan snijdt zich nog behoorlijk in zijn vinger als hij uitschiet met zijn scherpe mes tijdens het snijden van een stukje spek. Gebruiken we de pleisters tenminste ook eens een keer.
