De Hohaas-bahn gaat vandaag in bedrijf. Deze kabelbaan brengt ons in enkele minuten naar Kreuzboden op 2400 meter. Om kwart over negen lopen we richting de Weissmieshütte.
Het is bewolkt, af en toe drupt er wat uit het zwerk en er staat een redelijke bries. De eerste echte stappen van deze week voelen weer goed aan. De Weissmieshütte ligt een stuk boven ons en we krijgen hem al snel in het oog.
De hut is gesloten, dus we richten ons dan maar op het doel van vandaag: de Panorama-Klettersteig op de Jäglihorn (3206 m). Het is een grote steile rotspukkel in een woest landschap. Leuk om 'in te lopen' en te acclimatiseren. Het is weer eens wat anders dan het inlopen op bergpaadjes. Deze klettersteig willen we zeker 'mahl probieren'.
Voor de niet-bergsporters: een Klettersteig is een route in de rotswand die m.b.v. staalkabels en trappen ook bereikbaar is gemaakt voor mensen die niet dagelijks op een smalle rotsrichel balanceren.
(Jan bij het begin van de Panorama Klettersteig)
Bij de eertse staalkabel staat het gebruikelijke waarschuwingsbord. We hangen onze gordels om en bevestigen elk een klettersteigset eraan. Het klimmen begint onmiddelijk en dat gaat zo nog uren door. Veel staalkabels, pinnen, traptreden en lastige passages.
(Vlakbij de oosttop van de Jäglihorn)
Na de oosttop te hebben beklommen dalen we iets af richting de eigenlijke top. Daar komen we wat ik het 'dak van de kathedraal' heb gedoopt. Een scherpe Λ - vormige steen met bovenop in de langsrichting een kabel.
Met wat acrobatiek komen we aan de overkant.
(Ronald aan het begin van 'Het dak van de kathedraal')
Verder klauteren maar weer en uiteindelijk komen we op de top met een groot houten kruis. Na enkele foto's dalen we weer af en komen nog 'wandelende' Tsjechen tegen die al bijna boven zijn.
Rond een uur of vier zijn we weer bij de kabelbaan en kunnen terugzien op een prachtige inklimdag.
's Avonds uit eten. Jan een tomatensoep en êntrecote, moi een soort kaas/broodsoep (Fleischsuppe ??) en een driedelige kaasfondue. De schaal is in drie vakken verdeeld. In elk vak zit kaasfondue met een aparte smaak. De schaal is groot genoeg om normaal een heel gezin van een voedzame avondmaaltijd te voorzien. Smaakt prima, maar dit is voor één persoon nu echt te veel.
