Als ik de tent uit ga is het mooi weer. Beetje vervelende koppijn. Wellicht vanwege het vertoonde voetbalniveau van 'onze jongens' gisteravond. Op de valreep 1 - 1 tegen een veel beter spelend Duitsland. Of komt de 'muurplug' in 't hoofd van enkele genuttigde blikken met bier ? Om weer helder te worden loop ik alleen een stuk van de Kapellenweg. Prachtig paadje met veel kapellen, waarin o.a. de lijdensweg van Jezus te zien is. Op een gegeven moment een mooi uitzicht op de Alphübel.
Weer terug bij de tent is de 'muurplug' al weer bijna weg. Als Jan hoort dat 'zijn' berg nu te zien is in volle glorie schiet hij de Kappelenweg op, gewapend met fotocamera. Het resultaat:
Alphübel vanuit het Saas-dal
Na het ontbijt rijden we weer het Saasdal uit en het parallel gelegen dal van Zermatt in.
Bij St. Niklaus slaan we af richting Gasenried. De auto wordt op een particuliere parkeerplaats gestald ( doe 't geld maar in de brievenbus als jullie terug zijn), om vervolgens te beginnen aan de 1200 hoogtemeters die we vandaag moeten afleggen. We starten om kwart over twaalf. Na het dorp lopen we een steil bospaadje op en komen van kleurige alpenweiden in een naaldbos. Het is gelukkig bewolkt en daardoor niet al te heet.
Na het bos komen we bij een brug die ons over de gletsjerbeek voert. Het is een prachtige delta met bankjes, meertje etc.
We slaan rechtsaf en volgen een pad dat ons boven de zijmorene voert en lopen aan de andere zijde parallel omhoog.
Op 2100 meter komen we een hut tegen. Het plekje heet Alpja en is voor de eigenaar kennelijk een idylle. Zelfs het gras op het pad is gemaaid en alles goed bewaterd.
Op een gegeven moment komen we op de morenerug, waar het pad bovenop loopt. Zo af en toe is het pad in de diepte gevallen en moeten we uitwijken.
Op ca. 2600 meter komen we sneeuw tegen. Normaal ligt dat er niet, maar we zijn erg vroeg in het seizoen. Het is vieze blub waar je vaak tot de knieën in wegzakt. Dat wordt dus werken. Aangezien we de Riedgletsjer op gaan binden we ons aan het touw. Soms volgen we een oud spoor, maar moeten dan weer uitwijken, omdat we te diep wegzakken. Best wel spannend deze gletsjer, omdat er veel zachte sneeuw ligt. Waar zitten de spleten?
De ijsval van de Riedgletsjer
Uiteindelijk krijgen we weer rots onder de zolen en klauteren we weer naar boven, waar we nog enkele sneeuwveldjes tegen komen waarin je prima weg kan zakken.
Volgende keer veel vroeger op pad of sneeuwschoenen.
Om kwart over zeven komen we bij de hut. Zou die wel open zijn? We weten dat er geen huttenwaard is, maar de hut zou altijd open zijn. We zijn blij als de deur open kan en treffen er een leuke hut aan.
Bordierhut (2886 m)
Verkennen. Keuken, kachel, hout, kranten. Geen water, dus dat wordt sneeuw smelten. Met een restant water dat we in een pan in de keuken aantreffen maak ik met Jan's benzinebrander een soepje als voorafje. Houtjes hakken, meer hout halen, de fik in de kachel. Beetje uitzoeken hoe het werkt met de schuiven. Restant water koken. Sneeuw smelten. Genieten van het uitzicht. Genieten van het uitzicht. Staat er inderdaad twee keer, maar we krijgen er dan ook geen genoeg van.
De stoker
Riedgletsjer met rechts de Dirruhorn
Er wordt veel thee gedronken om de vochtbalans weer op peil te brengen. Jan is vrijwillig benoemd tot stoker. Bevalt prima zo'n privé hut.
's Avonds blijkt onze stoker ook te kunnen kokkerellen en bereidt een eigentijdse macaronischotel.
Het is heerlijk warm in de keuken en eigenlijk zonde om al vroeg naar bed te gaan.
Morgen staat de Gross Bigerhorn op het programma. We gaan in ieder geval vroeg weg i.v.m. de sneeuwkwaliteit.
