Het slapen in een bivacco is altijd weer wennen. Slap matrasje, dekentjes, je moet het er mee doen.
Als we even na zessen opstaan is het sterk bewolkt, regent het een beetje en staat er veel wind.
Om een uur of zeven besluiten we om naar boven te gaan. Dat waren we op voorhand niet van plan en daarom hebben we ook geen sneeuwschoenen bij ons. Aangezien die lieden die we gisteren de berg zagen afkomen ook geen sneeuwschoenen hadden, en de sneeuwconditie redelijk is, besluiten we het erop te wagen. In ieder geval een stuk naar boven, even links uit de flank naar een colletje.
Daar aangekomen gaan we door en komen we uit op de Col de Gelé. Er komen steeds meer wolken, krachtige windstoten, maar we stampen rustig door.
De Mont de Balmes wordt ons doel. Dat is niet de berg die we zaterdag op zijn gelopen, maar een uitloper van de Mont Gelé.
De topgraat is deels besneeuwd en bestaat deels uit zeer gladde rotsen. We komen veilig boven, schieten wat foto's maar het zicht is nul vanwege de bewolking.
Mijn hoogtemeter geeft 3450 m aan, maar volgens de kaart is het 3370 m. Dalende luchtdruk dus en dat verbaast ons niets.
Om 10.45 uur gaan we weer terug en dat is andere koek in de sneeuw. We snellen naar beneden en om 12.00 uur zijn we weer in het bivacco. De laatste meters worden we nog nat geregend, maar ala.
Even een kopje thee koken, alle spullen inpakken en vervolgens dalen we weer af naar de auto.
Vandaag bijna 800 meter geklommen en 1700 meter afgedaald. Geen centje pijn in mijn nieuwe schoenen!
We rijden weer naar de camping in Gignod, doen boodschappen in Aosta en kokkerellen gezellig voor de tent: Thaise kip.
Het is nu een stuk koeler dan vorige keer. Ondertussen maken we plannen voor morgen: Bivacco Sasso komt uit de bus.
