Wat-o-wat gaan we vandaag doen? De bergtoppen die hoger liggen worden door de wolken aan het zicht onttrokken. De lager gelegen toppen worden langzaam wit van de poedersneeuw. We zien het even aan, maar om 12 uur vertrekken we toch richting Bivacco Money. We zijn daar in 2001 ook geweest.
Het is koud, in het dal enkele graden onder nul. Eigenlijk best lekker om te lopen, beter dan 's zomers bij tropische temperaturen.
Bij de afsteker 20C gekomen, die naar het bivacco leidt, begint het menens te worden: een steil bospad. Natuurlijk wisten we dat wel, maar het blijft een hele inspanning met een zware rugzak op je rug.
Op de alm en de morene is het koud, maar we zijn er op gekleed. De hoeveelheid sneeuw valt erg mee, maar alles is wel stijf bevroren. Dat is dus uitkijken geblazen om niet uit te glijden.
Om half vijf zijn we in het bivacco en blijkt dat we het exact in de tijd gehaald hebben die er voor staat, en dat met die zware rugzakken.
Ook hier weer muizenkeutels in de onderste bedden. Het uitzicht is niet al te best vanwege de wolken en het is ècht koud. Diverse lagen dekens en kleding moet ons warm houden in deze vrieskist.
We moeten zelfs sneeuw smelten om water te maken, maar dat hoort er bij.
De benzinebrander hebben we binnen gezet, op een grote steen die we op de tafel hebben gelegd. Dat is noodzakelijk, want een benzinebrander wordt aan de onderzijde ook erg heet. Bij het aansteken van de brander gaat het bijna mis, omdat de vlammen al likken aan de boven de brander aanwezige matras. Het gaat allemaal net goed, zodat we het bivacco niet als een brandend baken hoeven achter te laten.
