Prachtig weer op deze inloopdag. We nemen de eerste Seilbahn om 08.30 uur die ons naar het op 2000 meter gelegen Lautscheralp brengt. In de cabine staan twee autochtone Lötschentalers, een jonge vrouw en een oudere man, met elkaar te babbelen. De vreemde klanken die ze uitstoten doen meer denken aan een Oud-IJsland dialect dan aan een Germaanse taal die we toch redelijk moeten kunnen volgen.
Er is ook een groep met 15 Japanners in de cabine, voor het merendeel bejaarden met witte handschoentjes. Ze gaan vanaf Lautscheralp naar Faffleralp lopen.
Boven aangekomen wordt er door de Japanners driftig gefotografeerd en geconverseerd. Wij doen ieder een rugzak om en beginnen onze tocht naar boven over een paadje dat voert over bergweiden, door het dorpje en van daar richting de Hockenhorn. Het is warm, dus de eerste zweetdruppels verschijnen al snel. Af en toe nemen we de tijd om te genieten van de omgeving. In de verte zien we enkele hoge bergen opdoemen en we proberen te achterhalen welke dat zijn. Dichterbij zien we de Bietschhorn, die uitrijst boven de andere zijde van het dal.
Op ongeveer 2400 meter ligt er sneeuw en gaan we gestijgijzerd naar boven. Op ongeveer 3000 meter vind ik het genoeg voor vandaag, maar Jan wil toch echt de Hockenhorn besteigen.
Ik loop rustig terug naar de lift, waar ik even voor vieren aankom. In het restaurant bestel ik een biertje bij de vrouw die vanochtend Oud-IJslands sprak in de cabine. Gelukkig verstaat ze mijn Duits ook en binnen no-time kan ik gaan genieten van een koud Weizen-biertje. Al snel wordt er gevraagd of ik ook de Seilbahn van vier uur neem. Nou, dacht het niet. Zij zijn dat wel van plan en ik neem mijn versnapering mee naar buiten in afwachting van mijn klimmaat.
Na een half uurtje komt ook Jan de berg afgestruind en vertelt dat het een mooie top was.
Met de lift zijn we weer snel in Kippel, waar we ook nog een spatje regen gratis en voor niks krijgen.
’s Avonds eten we in een restaurant, waar ik de plaatselijke kaasfondue uitprobeer en Jan enig gebraad verorbert. De Japanners die we vanochtend tegenkwamen zitten rond ons aan tafeltjes. Ze praten veel, en verbazen zich over hetgeen ze geserveerd krijgen.
Lautscheralp: bijna klaar voor vertrek
Uitzicht op de Bietschhorn vanuit Lautscheralp
Op de flanken van de Hockenhorn
Grillig gevormde formatie's op de Ferderrothorn
