Ook vandaag is het uitstekend weer als we weer rond een uur of acht vertrekken. We dalen af over een rotspad en zien in de verte diverse touwgroepen richting de top van de Similaun lopen.
Onderweg stoppen we bij de Martin Bushhütte voor een versnapering. Ik neem een lekker stuk Apfelstrudel en een glas Schiwasser. Dat laatste is een alcoholvrij drankje dat kan variëren van limonadesiroop tot een soort Rivella. Eén ding hebben al die drankjes gemeen en dat is de ongewoon hoge prijs van € 4,80 per halve liter.
Verder voert de weg naar beneden richting Vent, een dorpje op 1900 meter hoogte in het Ötztal. Daar nemen we de stoeltjeslift om 12 uur naar het panoramarestaurant Stablein, waar we onszelf trakteren op een lekkere lunch.
Daarna moeten we weer uit de startblokken zien te komen voor de etappe richting de 400 meter hoger gelegen Breslauerhütte. Op een gegeven moment ligt de hut voor het grijpen, maar moet nog wel even een flinke kuitenbijtende helling genomen worden.
Uiteindelijk komen we in de hut aan en ga ik op zoek naar het trockenraum. Tijdens de gebruikelijke zoektocht naar huttensloffen stuit ik op een bekend en comfortabel uitziend paar. Die laat ik maar even liggen en ontferm mij over een stel blauwe doucheslippers.
In deze hut wordt het diner al om halfzes uitgeserveerd en kan je kiezen uit drie hoofdmaaltijden. De serveersters spelen ren-je-rot en wij bereiden ons geestelijk voor op de spannende dag van morgen.
Ik wordt gegroet door een Duitser die op bekende comfortabele huttensloffen voorbij loopt.
